Pistlar formanns
Launajafnrétti af tilviljun?
Því verður niðurstaðan óhjákvæmilega sú að til þess að bæta stöðu eins hóps, þarf að rýra hlut annars.
Til dæmis virðist sú ákvörðun ríkisins að semja um hækkun á lægstu launum hafa kallað á launaskerðandi aðgerðir gagnvart hópi sem hefur verið skilgreindur sem aflögufær. Þar er um að ræða fólk með heildartekjur yfir 400 þúsund krónur á mánuði og skerðingarnar byggja helst á afnámi yfirvinnu- og akstursgreiðslna.
Um þessar launaskerðingar hafa ráðamenn sagt að kannski verði niðurstaða þeirra jákvæð að því leyti að þær jafni kjör karla og kvenna. Sú skoðun byggir eflaust á þeim grunni að karlar hafi almennt meiri “aukakjör” í sínum ráðningarsamningum, svo sem yfirvinnutíma og akstursgreiðslur, og því geti afnám slíks bitnað harðar á körlum en konum.
Tvennt þykir mér varhugavert við þessa túlkun:
Annars vegar að jöfnun kjara þurfi að eiga sér stað með skerðingum og hins vegar að launajöfnun karla og kvenna sé ekki tilgangur í sjálfu sér sem stefnt er að með markvissum hætti, heldur einhvers konar aukaafurð annarra aðgerða.
Ef horft er til annarra aðgerða sem snerta kjör fólks um þessar mundir vakna spurningar um hvort þær séu líka til þess fallnar að breyta stöðu kynjanna, hvort sem er meðvitað eða ómeðvitað:
-Skattkerfisbreytingar. Munu þær breyta stöðu karla og kvenna og þá hvernig?
-Hvað með niðurskurðinn í umsvifum hins opinbera, getur hann haft beinar eða óbeinar afleiðingar í för með sér gagnvart öðru kyninu? Beint með atvinnumissi eða óbeint með auknu ólaunuðu vinnuframlagi innan veggja heimilisins í kjölfar skertrar þjónustu hins opinbera.
-Hvenig munu breytingar á fæðingarorlofsgreiðslum hitta kynin fyrir?
-Vinnumarkaðsúrræði. Atvinnuleysistölur Vinnumálastofnunar sýna okkur að undanfarna mánuði hefur dregið saman með körlum og konum á atvinnuleysisskrá og í október var staðan orðin sú að eitt prósentustig aðskildi kynin. Er jöfn áhersla á nýsköpun starfa fyrir karla og konur?
Eigum við kannski að bíða og sjá hvað setur?
