FHSS gagnrýnir ákvörðun ráðherra um að stefna félagsmanni vegna úrskurðar kærunefndar jafnréttismála

21.8.2020

Stjórn Félags háskólamenntaðra starfsmanna Stjórnarráðsins (FHSS) hefur sent frá sér yfirlýsingu vegna ákvörðunar mennta- og menningarmálaráðherra að stefna félagsmanni FHSS fyrir dóm til að freista þess að hnekkja niðurstöðu kærunefndar jafnréttismála. 

Félagsmaðurinn, sem er kona, sótti um starf ráðuneytisstjóra í mennta- og menningarmálaráðuneytinu en fékk ekki heldur var annar umsækjandi, karlkyns, ráðinn. Konan kærði þá niðurstöðu til kærunefndar jafnréttismála sem komst að þeirri niðurstöðu að ráðherra hefði brotið jafnréttislög með ráðningunni.

Yfirlýsingin er svohljóðandi:

Stjórn Félags háskólamenntaðra starfsmanna Stjórnarráðsins (FHSS) lýsir furðu sinni vegna ákvörðunar mennta- og menningarmálaráðherra að stefna félagsmanni FHSS fyrir dóm til þess að freista þess að hnekkja niðurstöðu kærunefndar jafnréttismála um að ráðherra hafi brotið jafnréttislög við skipun í embætti ráðuneytisstjóra.

Í lögum um jafna stöðu og jafnan rétt kvenna og karla segir að úrskurðir kærunefndar jafnréttismála séu bindandi gagnvart málsaðilum, en að þeim sé heimilt að bera úrskurði hennar undir dómstóla. Á grundvelli þessa hefur nú ráðherra höfðað mál gegn félagsmanninum sjálfum til þess að freista þess að ógilda fyrrgreindan úrskurð.

Engin dæmi eru um að ráðherra hafi höfðað mál persónulega gegn starfsmanni ríkisins sem hefur ekkert sér til saka unnið annað en að sækja um starf sem hann fékk ekki og kært þá niðurstöðu eins og heimilt er lögum samkvæmt. Slíkri málshöfðun fylgir gríðarlegur kostnaður svo ekki sé talað um hversu íþyngjandi það er fyrir félagsmanninn að þurfa að standa í slíkum málaferlum næstu misserin.

Forsætisráðherra hefur lagt fram drög að lagafrumvarpi um stjórnsýslu jafnréttismála í samráðsgátt stjórnvalda með breytingartillögu sem kemur í veg fyrir að ráðherra geti stefnt félagsmanni einum fyrir dóm til þess að fá niðurstöðu kærunefndarinnar hnekkt. Þar sem þessi lagabreytingatillaga liggur nú þegar fyrir er félaginu óskiljanlegt að ráðherra skuli hafa ákveðið að stefna félagsmanninum persónulega fyrir dóm.

Fyrrgreind málshöfðun getur haft það í för með sér að umsækjendur veigri sér við að sækja lögvarinn rétt sinn. Auk þess að setja félagsmanninn í fordæmalausa stöðu gagnvart ráðherra er hætt við að stefnan muni fæla hæfa umsækjendur frá því að sækja um störf hjá ríkinu.