Skip to content

Álag og streita

Vinnuveitanda ber er að greina álagsþætti í starfi og vinnuumhverfi.

Streituvaldar á vinnustöðum geta verið af ýmsum toga, þ.á.m. aukið álag vegna verkefna umfram starfslýsingu, vandamál tengd mönnun, skortur á faglegum stuðningi og léleg samskipti.

Ef ekki er gripið inn þær aðstæður og þeirri þróun snúið við getur það áhrif á vinnuframlag, tíðni og lengd veikindaforfalla og jafnvel brotthvarfs af vinnumarkaði.

Líkamleg einkenni streitu eru einkum þreyta, höfuðverkur og svefnvandamál. Sálfélagsleg einkenni eru m.a. þunglyndi, kvíði og sú tilfinning að verkefnin séu ofviða og viðkomandi sé ófær um að takast á við þau og leysa.

Starfsfólk sem glímir við mikla starfstengda streitu á í erfiðleikum með að takast á við álag. Viðkomandi sér hins vegar fyrir endann á að leysa verkefnin en veit að það mun kosta mikla vinnu. Kulnun tekur við þegar úthaldið er búið og viðkomandi hefur gefið upp alla von um að geta tekist á við hin daglegu verkefni. Kulnun er því annað og meira en þreyta í lok vinnudags eða vinnuvikunnar. Merki um kulnun eru einkum kvíði, svefntruflanir, gleymska, sjúkleg þreyta, tilfinningalegur doði og áhugaleysi.

Vinnuveitendur bera hér mikla ábyrgð en starfsfólk verður einnig að þekkja hættumerkin og leita aðstoðar fagaðila til að koma í veg fyrir að langvarandi streita leiði til kulnunar.

Einstaklingar sem hætta störfum vegna kulnunar eru hvattir til að leita til VIRK þar sem fá má aðstoð og leiðbeiningar fagfólks á sviði endurhæfingar. Þátttaka í úrrræðum til starfsendurhæfingar með endurkomu á vinnumarkað að markmiði geta fylgt greiðslur endurhæfingarlífeyris frá Tryggingastofnun ríkisins.